OV chipcard, Bluetooth en Big Brother

Voordat ik op het onderwerp van mijn column van vandaag kom, wil ik eerst deze observatie vermelden.

Vanmorgen ontving ik mijn nieuwe OV-chipcard. Netjes op een begeleidend schrijven geplakt, met een toelichting in de bijsluiter. In de brief staat vermeld dat ik deze OV chipcard op termijn overal in het het openbaar vervoer kan gebruiken. Ook staat er dat ik steeds maar één OV chipcard tegelijk bij mij moet dragen, omdat het systeem het anders niet meer snapt. In de toelichting staat aangegeven dat de verschillende OV-aanbieders hun eigen chipkaarten uitdelen. Het wordt mij op het hart gedrukt voorlopig slechts de OV chipcard op de lijn van de aanbieder van de betreffende card te gebruiken.

Dat wordt wel lastig bij samengestelde reizen, met trein en bus, of met trein en trein naar Noord-Nederland, als je maar één OV chipcard bij je mag hebben!

Vanochtend stond in De Pers (30 oktober 2007, voorpagina) een interessante waarschuwing over ontwikkelingen rond de OV chipcard en bluetooth telefoons. Wat is nu het geval? Het bluetooth protocol valt buiten de reclamebeperkingen die voor spam gelden. En de RFID signalen die een OV chipcard afgeeft zijn goed te detecteren. Door de informatie die deze signalen met zich meebrengen ("hier loopt een OV-gebruiker") te combineren is reclame op maat mogelijk. Bijvoorbeeld een bluetooth bericht op de mobiele telefoongebruikers in het bezit van een OV chipcard op station Bloemendaal, met de boodschap dat de saucijzenbroodjes vandaag half geld zijn.

Je hebt geen Big Brother nodig om gevolgd te worden - we doen het onszelf aan!
Waarom was het ook alweer dat wij de Big Brother Award 2007 hebben gewonnen?

Bigbrother is er in 2017

Althans, dat lijkt zo te gebeuren op het technische vlak. Lees daarvoor dit artikel. Hier wordt beschreven hoe men over 10 jaar verwacht in staat te zijn op 5 meter afstand alle vingerafdrukken te lezen. En een irisscan uit te voeren.
Dan is de voorgaande discussie over privacy die ik op dit weblog beschreef ook wel overbodig ;-(

Camera's en Privacy

Vanmiddag tijdens een presentatie over geavanceerd gebruik van zoekmachines was ik deelnemer in een interessante discussie over privacy, technische hulpmiddelen en waarom dit niet samengaat.

Camera's (de technische hulpmiddelen) worden niet als effectief ervaren, omdat bijvoorbeeld de criminaliteit niet omlaag gaat in de gebieden waar de camera's hangen. Je kunt je natuurlijk afvragen waarom die camera's er dan hangen, of ze wel goed hangen, wat er gebeurt zou zijn als ze er niet zouden hangen, en nog zo het een en ander.

Ironisch genoeg hangen die camera's er zonder dat er echt iets mee gedaan wordt. De gewone burger wordt geregistreerd (privacyschending) terwijl de doelgroep gewoon een petje opzet, de capuchon over zijn hoofd trekt en doorgaat waar hij mee bezig was. Omdat de camera's zo hoog hangen (hufterproof, zoals dat heet) leveren ze geen bruikbare beelden op. Filmen van onderen mag ook niet, ondanks de intrekking van de rechtzaak tegen geenstijl.

Sociale controle werkt toch beter. Projecten met wijkagenten, buurtvaders en stadswachten (vroeger had je ook nog Melkertbanen) werpen wel echte resultaten af. Je kunt je afvragen of de op de stadswachten geprojecteerde rol wel de juiste is, ze hebben geen andere bevoegdheden dan een burger. Maar hulpverlening en sociale controle zijn wel belangrijke factoren in het handhaven van een rustig straatbeeld. Natuurlijk zijn er situaties genoeg denkbaar waarin de min of meer toevallige aanwezigheid van een stel controleurs niet voldoende is. Denk aan treinstations. Hier kan de inzet van surveillancecamera's met intelligente beeldherkenningstechnologie veel betekenen. Dat er iemand "hangt" op een station is, gegeven de storingsgevoeligheid van de NS, redelijk normaal. Maar de software achter de camera kan ook herkennen dat er iemand over een hek klimt, of dat een tas wel erg onbewaakt is achtergelaten.

Gezamenlijk concludeerden wij dat technische hulpmiddelen alleen niet zaligmakend zijn. Samen met de inzet van sociale controle op verschillende handhavingsniveaus wordt het allemaal een stuk leuker.